ไดอารี – ไปงานแต่งงาน เพื่อน

[กลับบ้าน]
ตอนแรกกะกลับ รถไฟ
พอดี มีธุระ ที่สุรินทร์ ด้วยเลยกะให้ ที่บ้าน ไปเจอกัน แล้วก็รับที่สุรินทร์
ก็เนื่องจาก ไม่เคย กลับ ทางรถไฟ แล้วก็มาทางนี้เลย
ก็ เลยไม่ได้จองตั๋ว ไว้

วันศุกร์ เลิกงาน ก็ นั่งรถใต้ดินไป หัวลำโพง ไปซื้อตั๋ว อันที่จริง ก็ดู ตาราง แล้วก็ เวลาเดินรถ
จากในเว็บเรียบร้อยแล้ว นะก่อน เป็นอาทิตย์ แต่ลืม สิ่งสำคัญไปว่า ต้องจองไว้ก่อน แล้วก็ เป็นวันหยุดยาวด้วย

เฮ้อ
ไปถึงมีแต่ตั๋ว ชั้น 3 ยืนตะหาก ไม่เอาดีกว่า

ต้องนั่งรถใต้ดิน กลับ ไปห้อง แล้ว ไป รอตั๋ว รถทัวร์
สรุป กลับ สี่ทุ่ม กว่าจากหมอชิต
ถึงบ้าน ก็ เกือบๆ 6 โมงเช้า

ไปถึง บ้าน อาบน้ำแม่ทำกับ ข้าวเสร็จพอดี
กินเสร็จ ไป สุรินทร์ต่อ อืมม ทำไมเหนื่อยงี้ ทำธุระเสร็จ
กลับ ถึง บ้าน เที่ยง
เหนื่อย สุดๆๆๆ

[ไปงานแต่งงานเพื่อน]
ร้อยเอ็ด – สุรินทร์ – บุรีรัมย์

ไปงานแต่งงานเพื่อน นอกจากจะได้ไป อวยพร เพื่อน แล้ว
ยัง เจอเพื่อน เก่าๆ ที่ไม่ได้เจอ กัน นาน พอสมควร บางคนก็ ทำงานต่างจังหวัด
บางคนอยู่กรุงเทพฯ ก็ ยังไปเจอ กัน ที่นั่น

ตอนไป งาน แต่งเพื่อน ก็เฉยๆ นะ งานเรียบๆ เหมือนงานแต่งทั่วๆ ไป
แต่ การเดิน ทางไปเด่ะ ทรหด น่าดู
ก็ งานแต่ง เพื่อ น วันเย็นวันอาทิตย์

แต่ผม น่ะ กลับบ้าน จากกทม ไปร้อยเอ็ดตั้งแต่วันศุกร์ แล้ว
เลย มี เวลาอยู่บ้าน วัน กว่าๆ

จาก บ้านไป บ้านเพื่อนก็ ราวๆ 3 ชั่วโมง นะ จริงๆ ขับรถไปเองก็ ราวๆ ชั่วโมง ครึ่ง
แต่ผมนั่งรถประจำทาง ต้องออกจาก หมู่บ้าน – มาปากทาง รอรถประจำทาง

พูดถึงบ้านผม ก็บ้านนอกสุดๆ เลย บ้านผม
มีเพื่อนถามว่า บ้าน ( ..ง ) อยู่ใหน ก็บอกมันไปว่า
ง่ายๆ เลย นะ ออกจาก สุริทร์ไป เจอร้อยเอ็ด หรือ จากร้อยเอ็ดไปเจอ สุรินทร์
นั่นแหละ บ้านผม 555+

ก็ได้ประสบการณ์แปลกๆ นะ
ปกติ การเดินทาง จากบ้าน ผมไป บุรีรัมย์เนี่ย
ต้อง ไปทางสุรินทร์ แล้วไปต่อ บุรีรัมย์ อีกที
แต่ จากร้อยเอ็ด(บ้านผม) ไปสุรินทร์ เนี่ย ชำนาญเลยล่ะ (ผมนั่งรถประจำทางสายนี่ 6 ปีเต็มๆ เช้า – เย็น)
แต่ จากสุรินทร์ ไปบุรีรัมย์เนี่ย เด่ะ

ตอนแรก กะว่า จะไปรถไฟ [ดูข้อมูลแล้วก็ ตารางเดินรถไว้เรียบร้อยล่ะ]
แต่ พอดี ว่า นั่งรถประจำทาง ไป แล้วต้องไปลงที่
ขนส่ง ก็ เลยกะว่าหารถ ไป จากตรงนั้น น่าจะง่ายกว่านะ (อันนี้เปลี่ยนใจตอนนั้นเลย)

ไป ถึง หาตั้งนาน เขาบอกว่า รถหมด แล้ว วววว ต้องไป รถที่จะเข้า กรุงเทพฯ
ตั๋วยืนตะหาก อืมม คิดในใจ เนี่ยมัน พึ่งจะบ่าย สาม เองนะ รถหมดแล้ว เหรอ
โหด วะ

อืมม หมด ก็หมด เลย ซื้อ ตั๋ว ยืน คิดว่า เอาวะ ยืนชั่วโมงเดียวไม่เป็นไร หรอกมั้งงงง
แต่ก็ไม่หมด ความพยายามนะ ถามๆ เขาไปทั่ว พี่คันนี้ไม่ไปเหรอ
แล้ว คันนี่ ล่ะ เหอๆๆ เจอทั้งคนเป็น มิตรกับ กวน อืมม ตีน เยอะเหมือนกัน

แต่สำหรับคนเป็นมิตรเนี่ย รู้สึกซึ้งน้ำใจพี่เขามาก เลย พี่แกพยายาม ช่วยจนได้รถ เหอๆๆ
เป็นรถขากลับ กรุงเทพฯ ปกติ จะเป็น รถกรุงเทพ บุรีรัมย์ คิดว่า น่าจะรับคนมาสุรินทร์ด้วย พอมาถึงสุรินทร์ก็ ต้อง ตีรถกลับ บุรีรัมย์
แล้วก็ ถือ เป็นโชคของเรา
ไม่ต้องยืน ล่ะ

แต่ ตอนขึ้นไป เนี่ย เด่ะ …ชักหวั่นๆ

ก็ พี่แก(คนขับรถกับ เด็กรถ) แม่งงงงง (55+) เล่นไป ซื้อ เบียร์ มา สอง สามชวดมั้ง
แล้วก็ แวะซื้อกับแกล้ม ตลอดทาง
ในใจ แม่งงง จะถึงมั๋ย เนี่ยยยยย

กินกัน เฮฮา (ทำเราหิวไปด้วย)

แรก ๆ ก็ หวั่นๆ นั่งไม่เป็นสุข เหมือนกัน เรา
แต่ นั่งไป นั่ง มา
บรรยากาศพาไป ถนนถึงจะ แคบเป็น สองเลน เองแต่สภาพดีใช้ได้ แล้วบรรบากาศก็ร่มรื่น แปลกตาดี
ราวๆ ครึ่งชั่วโมง ไวมาก ถึงบุรีรัมย์ เพื่อนที่ไปถึงก่อน โทรมาพอดี
บอก ว่า จะให้ไปรับ ที่ใหน
ตอนแรกก็กะจะให้ ออกมา นะ คิดไปคิดมา ไปเอง ไวกว่า มั้งงง นั่งงมอไซค์ ไปแป๊บเดียว โดน ไปห้า สิบ 555 สม

ไปถึงโรงแรม คุยกับ เพื่อน นิดหน่อย อาบน้ำแต่งตัว ไปงาน เลย
ประมาณ 6 โมง ตอนแรก นึกว่า ไปเร็ว ซะอีก ทีใหน ได้ เขาไปกัน ครึ่งงาน แล้ว
นั่งไปนั่งมา ยังไม่ถึง ทุ่ม เลย แขกเต็มงาน แล้ว อืมม คนที่นี่เขามากัน เร็ว จริงๆ คนบุรีรัมย์เขาตรงเวลาตะหาก (เพื่อน อีกคนพูด)

อืมม นะ

แต่ รู้สึกว่า งานมัน กระฉับมากๆ เลย ประมาณ สอง ทุ่ม นิดๆ งานเสร็จ ล่ะ เร็วดี ชอบ แต่ ว่า … เบียร์ อีก หลอดยังไม่หมดเลย
ทำไง ดี กินสอง คนเบียร์ สองหลอด (เสียดายมาก กินได้ไม่เยอะ 55+ หลอดกว่าเอง สองคน)

อ่านะ …

ก็มัน อื่ม แล้วก็ จุก ไม่ไหวล่ะ
ถ่ายรูป แล้วก็ ไป ลาเพื่อน เจ้าบ่าว – เจ้าสาว กลับไปโรงแรม
ไปถึง นอนเลย
เพื่อน คนอื่นๆ ไปคุยกัน อีกห้อง ผม หลับ เลย ไม่ไหว ล่ะ

ตื่น เช้า มา กว่า จะพร้อม กัน ลงมากิน ข้าว บุฟเฟ ที่โรงแรม ก็ ปาไป 9 โมงเช้า
กินเสร็จ ไปบ้าน เพื่อน คุยกับ เพื่อนราวๆ เที่ยง ก็ลา กลับ กรุงเทพๆ
ต่าง คนต่างแยกย้ายกัน กลับ

กรุงเทพฯ อุดร ชัยภูมิ …

เจอกัน งานหน้า เพื่อนๆ แต่ใครล่ะ … เหอๆๆ

[ถึงกรุงเทพฯ]
วันจัน ราว ห้าโมงเย็น
อาบน้ำแต่งตัว ไปหา หลาน อยู่ราม2ต่อ แบบว่าขี้เกียจอยู่ห้อง เปลี่ยนที่นอน ที่กินข้าว
สมใจ เลย ฝนตกทั้งวันไม่ได้ ออกไปใหน เลย
นอน ทั้ง วัน

[สรุป หยุด สี่วัน เนี่ย]
เป็นวันหยุดที่คุ้มค่ามากๆๆ

- แต่ก็ไม่ได้นั่งรถไฟ เลย ดั่งที่ตั้งใจ
- กลับบ้าน ไปกิน ข้าวฝีมือแม่สมใจ อยาก มีความสุขมาก ขอบอก
- ไปสุรินทร์สอง รอบ
- ไปงานแต่งเพื่อนแล้วก็เจอเพื่อน ที่ไม่ได้เจอ มานานหลายคน
- เจอ หลาน ไม่ได้เจอ หลาย เดือน

รู้สึกดีสุดๆๆ กับวันหยุด ตะกี่