เริ่มจะทนกับระบบการทำงานในปัจจุบันไม่ค่อยจะไหวแล้วแต่ก็ยังยืนยันนะคิดว่า ให้โอกาสตัวเอง ทั้งคิดแล้วก็พยายามมาก็ระยะเวลาก็ไม่มากไม่น้อยแล้วล่ะ ณ วันนี้ก็สามปี กับอีกจะสามเดือน บอกตรงๆว่ายังหาทางออกไม่เจอ แล้วไอ้ปัญหามันก็เดิมๆ สอง สาม ปีที่แล้วยังไงปัจจุบันมันก็ ยังไม่มีทีท่าว่าจะเปลียนไปในทางที่ดูจะทำให้ใจสบายไปมากกว่านี้ล่ะ ก็นะตัดสินใจจะมองหา โอกาสแล้วก็ แนวทางอื่นๆ ในชีวิต ดู ก็ …..เริ่มจากหา resume เก่าๆ เขียน ไว้ 3-4 ปีแล้วมาปัดผุ่น กว่าจะหาเจอเนี่ยแทบแย่เหมือนกันก็หายไปจะสอง อาทิตย์กว่า แล้ววันนี้อารมณ์นึง อยู่ร้านกาแฟก็ เลยเขียน เพิ่มอีกส่วนนึงจริงๆ ไม่ใช่เพิ่มหรอกจะพยายามจะเขียนใหม่มากกว่า ในรูปแบบของผมเองล่ะนะก็ยังไม่ได้อะไรมากหรอก เขียนได้ประมาณ ครึ่งหน้า A4
กะว่าอยากได้ ซัก 2 หน้า A4ใจหายนะ แม้แต่อารมณ์ที่คิดอยากจะเปลี่ยนงาน ใจมันก็วูบไปเยอะเหมือนกันก็ยังไม่ได้คาดหวังไว้ซะทีเดียว หรือคิดไว้อะไรมากมายนักหรอกว่าจะต้อง
ส่งไปอีกกี่ที่ ไปสัมภาษณ์ ซักกี่ที่ หรือ ว่าจะมีคนเรียกไปคุยซักกี่ที่กันแม้ว่า ลึกๆ แล้วจะพยายามคิดเข้าข้างตัวเอง ไม่มากก็น้อยแต่ว่ารู้สึกว่าหางานคราวนี้คงจะต้องพยายามมากกว่าทุกๆครั้ง ที่ผ่านๆมาเอ่อ หลังๆ เนี่ยพยายาม ไม่ออนไลน์คุยกับเพื่อนๆหลังจากทำงานอะไรมากมายจริงๆก็ไม่มีอะไรมากมายกว่าเหนื่อยนะรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อย ทั้งกับที่ทำงานแล้วก็เรื่องราวอื่นๆส่วนตัว อยากให้เวลาตัวเองอยู่ในบรรยากาศของเราเองให้เยอะที่สุดปีที่แล้วชีวิตว่าเหนื่อยสุดๆ แล้วนะแต่ปีนี้ ดูท่าจะหนักกว่าหลายเท่าเลยหนักจนอยากจะอยู่เฉยๆ ทำอะไรวันๆคนเดียว อยู่กับคนที่เรารู้จักน้อย ถึงน้อย สุด
เพราะคิดว่ารู้จักน้อย ความซับซ้อนน้อย เรื่องปวดหัวก็คงน้อยมั้งพยายามปล่อยวาง แล้วนะแต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งได้เข้าใจว่าหลายๆอย่างก็ปล่อยวางได้ซะที่ใหนล่ะ
ยังไงก็ …. ยังคงพยายามจะสู้ต่อไป อย่างเต็มที่เท่าที่จะทำใด้ก็แล้วกัน
